Alfred Piecha

Alfred Piecha, używający pseudonimów Józef, Jan, Robert, Władimir, Herzlik i Kanarek, urodził się 5 grudnia 1901 roku w Gliwicach. Po ukończeniu szkoły podstawowej pracował jako uczeń tokarski w hucie w Łagiewnikach, a następnie w hucie „Baildon” w Katowicach. W 1919 roku wstąpił do partii socjaldemokratycznej, a później do organizacji komunistycznych. Działał w Komunistycznej Partii Polski, między innymi jako sekretarz jej komitetów. Był więziony za działalność polityczną i udział w strajkach. Uczestniczył w konferencji KPP w Żernikach koło Gliwic oraz w kongresie antyfaszystowskim w Gliwicach.

W 1936 roku kierował działalnością krakowskich komunistów, a później pracował na Pomorzu. W 1937 roku został osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej. Po wyjściu w 1939 roku przebywał między innymi w Kowlu i Kijowie, a w 1944 roku wyjechał do Lublina i wstąpił do PPR. W 1945 roku przybył do Katowic, gdzie organizował związki zawodowe. Był przewodniczącym Zarządu Głównego Związku Zawodowego Hutników, działaczem PPR i PZPR oraz radnym Wojewódzkiej Rady Narodowej. Przez jedną kadencję pełnił funkcję zastępcy posła na Sejm PRL. Zmarł 7 lipca 1975 roku w Katowicach.

Na podstawie artykułu „Alfred Piecha” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.