Helena Baudisch

Helena Baudisch, z domu Rakoczy, była polską lekkoatletką. Urodziła się 3 grudnia 1910 roku w Gliwicach, a zmarła 17 czerwca 1989 roku w Opolu. W latach 1928-1930 reprezentowała Roździeń Szopienice, a w latach 1931-1936 Pogoń Katowice. Zdobyła pięć medali mistrzostw Polski seniorów i trzykrotnie była rekordzistką Polski. W 1928 roku zajęła pierwsze miejsce w sztafecie 4 × 200 metrów. W 1929 roku zdobyła srebro w sztafecie 4 × 100 metrów, rok później srebrny medal w biegu na 80 metrów przez płotki, a w 1934 roku brązowe medale w sztafetach 4 × 100 i 4 × 200 metrów.

W 1939 roku wyszła za mąż za Leopolda Baudischa. Podczas okupacji mieszkała z nim w Krakowie i działała w konspiracji jako żołnierz Związku Walki Zbrojnej i Armii Krajowej. Zajmowała się kolportażem ulotek, a po wyjściu z więzienia na Montelupich pełniła funkcję łączniczki. Brała także udział w produkcji i transporcie granatów. W 1944 roku wraz z mężem i dziećmi została przeniesiona do Lasów Chroberskich. Po wojnie zamieszkała z rodziną w Opolu. Mieli czworo dzieci.

Na podstawie artykułu „Helena Baudisch” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.