Herbert Bednorz

Herbert Bednorz urodził się 22 września 1908 roku w Gliwicach. Ukończył tam szkołę powszechną i rozpoczął naukę w gimnazjum. W 1922 roku jego rodzina przeniosła się na polską stronę Górnego Śląska i zamieszkała w Katowicach, gdzie Bednorz kontynuował naukę. Po maturze studiował teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim i w Śląskim Seminarium Duchownym. Święcenia kapłańskie przyjął w 1932 roku. Następnie studiował w Leuven i Paryżu, gdzie uzyskał doktoraty z nauk społecznych i prawa.

W 1950 roku został biskupem koadiutorem katowickim. W 1952 roku uwięził go Urząd Bezpieczeństwa, a następnie został wydalony z diecezji. Do Katowic powrócił w 1956 roku, a po śmierci biskupa Stanisława Adamskiego w 1967 roku objął rządy w diecezji. Zwołał synod diecezjalny, koncentrował się na duszpasterstwie robotników i przeniósł seminarium duchowne z Krakowa do Katowic. Brał udział we wszystkich sesjach Soboru Watykańskiego II. W 1983 roku złożył rezygnację z biskupstwa; jego następca został mianowany w 1985 roku. Zmarł 12 kwietnia 1989 roku w Katowicach i został pochowany w krypcie tamtejszej archikatedry.

Na podstawie artykułu „Herbert Bednorz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.